3-берене. Эмгекти коргоо чөйрөсүндөгү мамлекеттик саясаттын негизги багыттары

1. Эмгекти коргоо чөйрөсүндөгү мамлекеттик саясаттын негизги багыттары болуп төмөнкүлөр саналат:

1) иш берүүчүдө өндүрүштүк иштин натыйжасына карата кызматкерлердин өмүрүн жана ден соолугун сактоонун артыкчылыгын камсыз кылуу;

2) эмгекти коргоо жөнүндө Кыргыз Республикасынын ченемдик укуктук актыларын, ошондой эле эмгек шарттарын жакшыртуунун жана аны коргоонун республикалык максаттуу жана аймактык максаттуу программаларын кабыл алуу жана ишке ашыруу;

3) эмгекти коргоону мамлекеттик башкаруу;

4) эмгекти коргоо жана өндүрүштүк санитария талаптарынын сакталышын мамлекеттик көзөмөлдөө жана контролдоо;

5) өндүрүштөгү күтүлбөгөн кырсыктарды жана кесиптик ууланууларды жана ооруга чалдыгууларды териштирүү;

6) өндүрүштө күтүлбөгөн кырсыктан жана кесиптик оорулардан жабыркаган кызматкерлердин, ошондой эле алардын үй-бүлө мүчөлөрүнүн мыйзамдуу кызыкчылыктарын кызматкерлерди өндүрүштөгү күтүлбөгөн кырсыктан жана кесиптик оорулардан милдеттүү социалдык камсыздандыруунун негизинде коргоо;

7) өндүрүштүн заманбап техникалык деңгээлинде жана эмгекти уюштурууда четтетүүгө болбогон оор жана чыңалган жумуш жана эмгектин зыяндуу же кооптуу эмгек шарттарындагы иш үчүн компенсацияларды белгилөө;

8) эмгекти коргоо чөйрөсүндөгү ишти координациялоо;

9) эмгек шарттарын жакшыртуу жана коргоо боюнча ата мекендик жана чет өлкөлүк алдынкы иш тажрыйбаларды жайылтуу;

10) эмгекти коргоо боюнча иш-чараларды каржылоого мамлекеттин катышуусу;

11) эмгекти коргоо боюнча адистерди даярдоо жана квалификациясын жогорулатуу;

12) эмгек шарттары жөнүндө, өндүрүштүк жаракат алуулар, кесиптик оорулар жөнүндө жана алардын материалдык кесепеттери тууралуу мамлекеттик статистикалык отчеттуулукту уюштуруу;

13) эмгекти коргоонун бирдиктүү маалыматтык тутумунун иштөөсүн камсыз кылуу;

14) эмгекти коргоо чөйрөсүндөгү эл аралык кызматташтык;

15) коопсуз эмгек шарттарын түзүүгө, коопсуз технологияларды жана техниканы иштеп чыгууга жана киргизүүгө, кызматкерлерди жекече жана жамааттык коргоо каражаттарын өндүрүүгө дем берүүчү натыйжалуу салык саясатын жүргүзүү;

16) иш берүүчүлөрдүн каражаттарынын эсебинен кызматкерлерди жекече жана жамааттык коргоо каражаттары, санитардык-тиричилик жайлары жана түзүлүштөрү, ошондой эле дарылоо-алдын алуу каражаттары менен камсыз кылуу тартибин белгилөө;

17) изилдөөлөрдү жүргүзүү, талдоону, аналитикалык отчетторду даярдоо жана инновациялык чечимдерди киргизүү.

2. Эмгекти коргоо чөйрөсүндөгү мамлекеттик саясаттын негизги багыттарын ишке ашыруу Кыргыз Республикасынын мамлекеттик бийлик органдарынын, жергиликтүү өз алдынча башкаруу органдарынын, иш берүүчүлөрдүн, иш берүүчүлөрдүн бирикмелеринин, ошондой эле кесиптик бирликтердин, алардын бирикмелеринин жана кызматкерлер тарабынан ыйгарым укук берилген эмгекти коргоо маселелери боюнча башка өкүлчүлүктүү органдардын макулдашылган аракеттери менен камсыз кылынат.