14-берене. Киберкоопсуздук чөйрөсүндөгү мамлекеттик-жеке өз ара аракеттенүү

1. Киберкоопсуздук чөйрөсүндөгү мамлекеттик-жеке өз ара аракеттенүү төмөнкүдөй жолдор менен жүзөгө ашырылат:

1) киберкоркунучтарды өз убагында табуу, алдын алуу жана жок кылуу системасын түзүү;

2) жарандардын санариптик сабаттуулугун жана кибермейкиндикте жүрүм-турумдун коопсуздук маданиятын, киберкоопсуздук максаттарын колдоо, коомдун киберкоркунучтар жана киберкоргонуу жөнүндө маалыматты билүү деңгээлин жогорулатуу боюнча мамлекеттик жана коомдук долбоорлорду ишке ашыруу үчүн зарыл болгон комплекстүү билимдерди, көндүмдөрдү жана шыктарды жогорулатуу;

3) мамлекеттик органдардын, жеке сектордун жана жарандардын ортосунда өзгөчө маанилүү маалыматтык инфратүзүм объекттерине болгон киберкоркунучтар жөнүндө маалымат алмашуу;

4) кибержаңжалдарга чара көрүү командаларынын өнөктөштүктөрү жана координациялары;

5) киберкоопсуздук жаатындагы негизги тармактык долбоорлорду жана ченемдик документтерди даярдоого эксперттик потенциалды, илимий мекемелерди, кесиптик бирикмелерди жана коомдук уюмдарды тартуу;

6) киберчабуулга чара көрүү маселелери боюнча консультациялык жана практикалык жардам көрсөтүү;

7) кибермейкиндикте коопсуздукту камсыздоо максатында жарандар, өнөр жай жана бизнес өкүлдөрү үчүн демилгелерди калыптандыруу жана беделдүү консультациялык аянтчаларды түзүү;

8) киберкоопсуздукту камсыздоо боюнча чаралардын натыйжалуулугуна коомдук контролдоо механизмин киргизүү;

9) киберкоопсуздук маселелери боюнча кадрларды даярдоо системасын түзүү жана адистердин потенциалын жогорулатуу.

2. Киберкоопсуздук чөйрөсүндөгү мамлекеттик-жеке өз ара аракеттенүү айрым объекттерге жана иштин айрым түрлөрүнө карата Кыргыз Республикасынын мыйзамдарында белгиленген укуктук режимдин өзгөчөлүктөрүн эске алуу менен колдонулат.